مقاوم سازی

مقاوم سازی

مقاوم سازی:

مقاوم سازی (Retrofitting) سازه به عملی اطلاق می شود که طی آن مقاومت و ظرفیت باربری عضو یا اعضایی از سازه افزایش یابد. اینکار  به دلایل مختلفی می تواند انجام گیرد ولی هدف نهایی افزایش مقاومت می باشد.

هرچند سازه هایی که بدلیل زلزله یا اورلود موجب تخریب یا نقص واقع می شوند از مهمترین اعضایی هستند که مورد مقاومسازی قرار می گیرند،اما اعضایی از سازه نیز وجود دارند که به دلایل پیش گیرانه و جهت جلوگیری از آسیب های احتمالی در آینده مقاوم سازی می شوند.

روش های مقاومسازی:

مقاومسازی به شیوه های مختلفی می تواند انجام گیرد که انتخاب روش مهندسی برای اینکار باید توسط طراح انجام گیرد. بطور کلی اینکار به یکی از 4 روش زیر انجام می شود.

  • اجرای ژاکت بتنی
  • اجرای ژاکت فولادی
  • اجرای سیستم FRP یا مقاوم سازی با الیاف پلیمری
  • اجرای سیستم های ترکیبی

آنچه برای طراحان و مهندسین مجری حائز اهمیت است تامین کاستیهای ظرفیت اعضای طراحی شده می باشد. هر روشی که با توجه به شرایط موجود تشخیص داده شود در راستای تامین خواسته ها بوده و تعصبی در انتخاب روش نباید وجود داشته باشد. در واقع بهتر بودن یک روش نسبت به روشهای دیگر به معنای کلی نیست و ممکن است هر یک از روشها یا ترکیبی از آنها انتخاب صحیح بشمار آید.

بطور کلی اگر از محاسن و معایب هر روش بخواهیم تحلیل مقایسه ای داشته باشیم، برای شرایط یکسان و برای یک متر مربع از هر روش خواهیم داشت:

ژاکت بتنی: مدت زمان اجرای کند، هزینه نسبی کمتر، توانمندی متوسط، در کارهای بزرگ نیاز به سیستم شاتکریت، امکان برهم خوردن سختی سازه در احجام بالا

ژاکت فولادی: مدت زمان اجرای کند، هزینه نسبی بالاتر، توانمندی بسیار بالا، نیاز به ادوات و تخصص تزریق

FRP: زمان اجرای بسیار سریع، هزینه نسبی متوسط، توانمندی متوسط، برای احجام بالا توصیه می شود

طراحی برای مقاوم سازی:

برای انتخاب روش بهینه مقاومسازی نیاز به باز طراحی با هدف مقاومسازی می باشد. برای اینکار ابتدا شرایط موجود سازه با استفاده از نتایج تستهای کارگاهی یا نمونه گیریهای شاهد در روند پروژه، ارزیابی شده و ساختار موجود سنجیده می شود. با برسی مقایسه ای دو طرح هدف و شرایط موجود سازه، تفاوت موجود بیانگر نیازمندی یا عدم نیازمندی سازه به مقاوم سازی می باشد. در صورتیکه نتایج مقاومت سنجی از مقاومتهای هدف کمتر باشد، معادل کسری مقاومت را با استفاده از سیستم های مقاوم سازی جبران کرده و سازه را می توان احیا و به سرویس دهی بازگرداند. این روند تخصص مهندسی فراتر از طراحی اولیه می طلبد و به همین دلیل همه طراح های سازه الزاما دانش فنی بازطراحی مقاوم سازی را ندارند. دپارتمان طراحی و مشاوره انستیتو ملی تعمیرات بتن ایران با سالها تجربه در زمینه بازطراحی مقاومسازی می تواند جوابگوی مشکلات ناشی از این مقوله را هموار و در تمام مراحل کاری همراهتان باشد.

 

Showing all 3 results