آب بندی دیوار حائل بتنی

چالش‌ها، روش‌ها و راهکارهای جامع

دیوار حائل بتنی سازه‌هایی حیاتی هستند که برای مهار فشار جانبی خاک، آب یا سایر مصالح در پروژه‌های عمرانی مختلف نظیر زیرزمین‌ها، پارکینگ‌ها، تونل‌ها، پل‌ها و سازه‌های نگهبان مورد استفاده قرار می‌گیرند. این دیوارها، به دلیل قرار گرفتن در تماس مداوم با رطوبت و فشار هیدرواستاتیکی، به شدت در معرض خطر نشت آب قرار دارند. عدم آب بندی صحیح دیوارهای حائل بتنی می‌تواند منجر به بروز مشکلات جدی و بعضاً جبران‌ناپذیری شود که نه تنها طول عمر سازه را کاهش می‌دهد، بلکه می‌تواند ایمنی و عملکرد آن را نیز به خطر اندازد. از اینرو آب بندی دیوار زیرزمین ، آب بندی پارکینگ ، آب بندی تونل بسیار امری حیاتی در احداث این سازه ها می باشد.

مشکلات ناشی از عدم آب بندی دیوار حائل بتنی

عدم آب بندی دیوار حائل بتنی ، زنجیره‌ای از پیامدهای منفی را به دنبال دارد که از جنبه‌های مختلف اقتصادی، سازه‌ای و زیست‌محیطی قابل بررسی است:

تخریب بتن و آرماتور: نفوذ آب به داخل بتن، به مرور زمان باعث پوکی و تخریب بتن شده و به آرماتورها (میلگردها) می‌رسد. این امر منجر به خوردگی آرماتورها، افزایش حجم آنها و در نهایت ترک‌خوردگی و تخریب بتن می‌شود.
تشکیل قارچ و کپک: رطوبت و نم، محیطی ایده‌آل برای رشد قارچ و کپک فراهم می‌کند. این مشکل نه تنها از نظر بهداشتی نامطلوب است، بلکه می‌تواند باعث ایجاد بوی نامطبوع و آسیب به دکوراسیون داخلی فضاهای مجاور دیوار حائل شود.
کاهش مقاومت سازه: با تخریب بتن و آرماتورها، مقاومت کلی سازه کاهش یافته و می‌تواند منجر به نشست، ترک‌خوردگی‌های عمیق و حتی ریزش سازه در شرایط بحرانی شود.
افزایش هزینه‌های نگهداری و تعمیرات:

نشت آب مستلزم صرف هزینه‌های گزاف برای شناسایی منبع نشت، تعمیر و آب بندی مجدد است که در بسیاری از موارد به مراتب بیشتر از هزینه‌های اولیه آب بندی دیوار حائل بتنی و یا آب بندی دیوار زیرزمین خواهد بود.

کاهش کیفیت فضای داخلی: نم و رطوبت در فضاهای زیرزمینی و مجاور دیوار حائل، باعث کاهش کیفیت هوای داخلی، افزایش رطوبت نسبی و ایجاد حس ناخوشایند می‌شود.
خسارت به تجهیزات و تأسیسات: در صورت وجود تأسیسات الکتریکی، مکانیکی یا تجهیزات حساس در فضاهای مجاور دیوار حائل، نشت آب می‌تواند منجر به خرابی و از کار افتادن آنها شود.
آسیب به محیط زیست: در برخی موارد، نشت آب می‌تواند باعث آلودگی آب‌های زیرزمینی و محیط زیست اطراف شود، به خصوص اگر دیوار حائل در تماس با مواد شیمیایی یا آلاینده‌ها باشد.

انواع و دلایل نشتی دیوار حائل بتنی

شناخت دلایل نشتی، اولین گام در انتخاب روش مناسب آب بندی دیوار حائل بتنی است. نشت آب از دیوارهای حائل بتنی می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد:

1. ترک‌ها (Cracks)

ترک‌ها رایج‌ترین منبع نشت آب در دیوارهای بتنی هستند و می‌توانند ناشی از عوامل مختلفی باشند:

ترک‌های انقباضی (Shrinkage Cracks): این ترک‌ها به دلیل جمع‌شدگی بتن در مراحل اولیه سخت شدن و خشک شدن رخ می‌دهند. کنترل نشده بودن فرآیند خشک شدن، نسبت آب به سیمان بالا و عدم وجود میلگردهای حرارتی کافی می‌توانند از عوامل تشدید کننده باشند.
ترک‌های سازه‌ای (Structural Cracks): این ترک‌ها به دلیل تنش‌های بیش از حد بر روی سازه، نشست نامتقارن، بارهای بیش از حد یا ضعف در طراحی و اجرای سازه ایجاد می‌شوند.
ترک‌های حرارتی (Thermal Cracks): تغییرات دمایی شدید و سیکل‌های یخ‌بندان-ذوب می‌توانند باعث ایجاد ترک در بتن شوند.
ترک‌های ناشی از خوردگی آرماتور: خوردگی میلگردها باعث افزایش حجم آنها و در نتیجه ترک‌خوردگی بتن می‌شود.

2. درزهای اجرایی (Construction Joints)

درزهای اجرایی نقاط ضعف بالقوه در دیوارهای بتنی هستند که به دلیل توقف بتن‌ریزی و ادامه آن در زمان‌های مختلف ایجاد می‌شوند. اگر این درزها به درستی آب بندی نشوند، مسیرهای مناسبی برای نشت آب فراهم می‌کنند.

عدم آماده‌سازی مناسب سطح: عدم تمیز کردن و خشن کردن سطح بتن قبلی قبل از بتن‌ریزی جدید.
عدم استفاده از واتر استاپ (Waterstop): عدم نصب یا نصب نادرست واتر استاپ در درزهای اجرایی.
ویبره نامناسب بتن: عدم ویبره کافی در نزدیکی درزها که منجر به ایجاد خلل و فرج می‌شود.

3. درزهای انبساطی (Expansion Joints)

این درزها برای کنترل انبساط و انقباض بتن در اثر تغییرات دما طراحی می‌شوند. در صورت عدم آب بندی مناسب یا تخریب مواد پرکننده درز، می‌توانند منبع نشت آب باشند.

4. نفوذ آب از اطراف لوله‌ها و تأسیسات (Pipe Penetrations)

گاها آب بندی دیوار حائل بتنی موضوعیت اصلی نبوده و محل عبور لوله‌ها، کابل‌ها و سایر تأسیسات از دیوار، نقاط ضعف و نشت آب هستند. اگر آب بندی در این نقاط به درستی انجام نشود، آب می‌تواند از اطراف لوله‌ها نشت کند.

عدم استفاده از غلاف مناسب: استفاده نکردن از غلاف مناسب برای لوله‌ها.
عدم آب بندی بین لوله و بتن: استفاده نکردن از مواد آب بندی الاستیک و چسبنده در اطراف لوله‌ها.

5. بتن متخلخل یا کرمو (Porous or Honeycombed Concrete)

این مشکل ناشی از ویبره نامناسب، نسبت آب به سیمان بالا یا طرح اختلاط نامناسب بتن است که منجر به ایجاد حفره‌ها و فضاهای خالی در بتن می‌شود و آب می‌تواند از این طریق نفوذ کند.

6. فشار هیدرواستاتیکی (Hydrostatic Pressure)

در مواردی که آب در پشت دیوار حائل جمع می‌شود، فشار هیدرواستاتیکی زیادی به دیوار وارد می‌کند. اگر آب بندی دیوار به اندازه کافی در برابر این فشار مقاوم نباشد، نشت آب رخ خواهد داد.

روش‌ها و متریال مورد نیاز برای آب بندی دیوار حائل بتنی

روش‌های آب بندی دیوارهای حائل بتنی به طور کلی به دو دسته تقسیم می‌شوند: آب بندی از سمت مثبت (در تماس با آب) و آب بندی از سمت منفی (در معرض هوا). بهترین رویکرد، آب بندی از سمت مثبت است، اما در بسیاری از موارد به دلیل عدم دسترسی، آب بندی از سمت منفی اجتناب‌ناپذیر است.

1. آب بندی از سمت مثبت (Positive Side Waterproofing)

آب بندی دیوار حائل بتنی از سمت مثبت (سمت خاک) زمانی قابل اجراست که دسترسی کامل به سطح بیرونی (سمت تماس با آب یا رطوبت) دیوار حائل وجود داشته باشد.

مزایا:

مؤثرترین روش برای جلوگیری از نفوذ آب به داخل بتن.
محافظت کامل از بتن و آرماتور در برابر تماس با آب.
طول عمر بالاتر سیستم آب بندی .

معایب:

نیاز به دسترسی کامل به سطح بیرونی، که معمولاً در فاز ساخت و قبل از خاک‌ریزی امکان‌پذیر است.
در پروژه‌های بازسازی، نیازمند عملیات خاک‌برداری گسترده و پرهزینه است.

متریال و روش‌های آب بندی دیوار حائل بتنی:

غشاهای آب‌بند پلیمری (Polymeric Waterproofing Membranes):
- ممبران‌های بیتومنی اصلاح شده (Modified Bituminous Membranes):

این ممبران‌ها به صورت ورقه‌ای (رول) هستند و معمولاً با حرارت (مشعل) به سطح بتن چسبانده می‌شوند. دارای انعطاف‌پذیری خوبی هستند و مقاومت مناسبی در برابر عوامل شیمیایی و مکانیکی دارند.

- - مزایا: مقاومت بالا در برابر آب، انعطاف‌پذیری خوب، طول عمر بالا، نصب نسبتاً آسان.
  - معایب: نیاز به سطح زیرین کاملاً صاف و تمیز، حساسیت به سوراخ شدن در حین خاک‌ریزی، نیاز به مشعل و مهارت اجرایی بالا.
- غشاهای PVC یا TPO:

ورقه‌های پلیمری انعطاف‌پذیر که با هوای گرم جوش داده می‌شوند و یکپارچگی بالایی ایجاد می‌کنند.

- - مزایا: مقاومت عالی در برابر عوامل شیمیایی، انعطاف‌پذیری بسیار بالا، امکان تولید درزهای کاملاً آب‌بند.
  - معایب: هزینه بالاتر، نیاز به تجهیزات خاص و اکیپ متخصص برای نصب.
- غشاهای مایع (Liquid Applied Membranes):

این مواد به صورت مایع روی سطح بتن اعمال می‌شوند و پس از خشک شدن، یک لایه الاستیک و بدون درز تشکیل می‌دهند. شامل پلی‌یورتان، اکرلیک و سیمانی-پلیمری (Cementitious Polymer) می‌شوند.

- - مزایا: ایجاد یک لایه یکپارچه و بدون درز، قابلیت پوشش دهی اشکال پیچیده، چسبندگی بالا به بتن.
  - معایب: ضخامت کمتر نسبت به ورقه‌ها، زمان گیرش طولانی‌تر، حساسیت به آماده‌سازی سطح.
ژئوممبران‌ها و ژئوتکستایل‌ها (Geomembranes & Geotextiles):

ژئوممبران‌ها ورقه‌های نفوذناپذیری هستند که به عنوان لایه آب‌بند عمل می‌کنند و ژئوتکستایل‌ها به عنوان لایه محافظ یا فیلتر استفاده می‌شوند.

- مزایا: مقاومت بالا در برابر پارگی، طول عمر زیاد، قابلیت زهکشی در کنار آب بندی .
- معایب: نیاز به لایه محافظ، هزینه بالا، نصب پیچیده‌تر.
سیستم‌های زهکشی (Drainage Systems):

استفاده از لوله‌های زهکش، درین‌بوردها و فیلترهای شنی در پشت دیوار حائل برای جمع‌آوری و هدایت آب‌های زیرزمینی به دور از سازه.

- مزایا: کاهش فشار هیدرواستاتیکی بر روی دیوار، محافظت از سیستم آب بندی اصلی، افزایش عمر مفید سازه.
- معایب: هزینه اجرایی، نیاز به نگهداری دوره‌ای برای جلوگیری از گرفتگی.

2. آب بندی از سمت منفی (Negative Side Waterproofing)

این روش زمانی به کار می‌رود که دسترسی به سطح بیرونی دیوار (سمت تماس با آب) ممکن نباشد و آب بندی باید از سمت داخلی (سطح در معرض هوا) انجام شود. معمول ترین آب بندی دیوار حائل بتنی بدلیل همین موضوع می باشد.

مزایا:

عدم نیاز به خاک‌برداری، مناسب برای پروژه‌های بازسازی و تعمیر.
امکان اجرا در هر زمان پس از ساخت.

معایب:

آب به داخل بتن نفوذ کرده و به سطح سیستم آب بندی می‌رسد، که در طولانی مدت می‌تواند باعث آسیب به بتن و آرماتور شود.
مقاومت کمتر در برابر فشار هیدرواستاتیکی بالا.
در برخی موارد، ممکن است نشت آب از نقاط دیگر (مانند درزها) به دلیل فشار از پشت، رخ دهد.

متریال و روش‌های آب بندی دیوار حائل بتنی:

پوشش‌های سیمانی-کریستالی (Cementitious Crystalline Coatings): این مواد حاوی ترکیبات شیمیایی فعال هستند که با آب و آهک موجود در بتن واکنش داده و بلورهای نامحلول را در داخل منافذ و مویرگ‌های بتن تشکیل می‌دهند و بتن را آب‌بند می‌کنند.
- مزایا: نفوذ به عمق بتن و ایجاد آب بندی درونی، قابلیت خود ترمیم‌شوندگی ترک‌های ریز، مقاومت بالا در برابر فشار آب مثبت و منفی.
- معایب: نیاز به رطوبت برای فعال شدن، عدم قابلیت ترمیم ترک‌های بزرگ، ظاهر غیر تزئینی.
پوشش‌های سیمانی-پلیمری (Cementitious Polymer Modified Coatings):

در آب بندی دیوار زیرزمین استفاده از عایق آب بندی ECOPROOF FLEXIBLE که پس از اجرا یک لایه انعطاف‌پذیر و آب‌بند روی سطح بتن ایجاد می‌کنند امری مرسوم است.

- مزایا: چسبندگی عالی به بتن، مقاومت در برابر فشار آب، انعطاف‌پذیری نسبی.
- معایب: عدم نفوذ به عمق بتن، حساسیت به ترک‌خوردگی‌های سازه‌ای بزرگتر، نیاز به آماده‌سازی سطح مناسب.
تزریق رزین (Resin Injection):

این روش برای ترمیم ترک‌ها و درزهای نشت‌کننده استفاده می‌شود. رزین‌های پلی‌یورتان یا اپوکسی تحت فشار به داخل ترک‌ها تزریق می‌شوند و پس از سخت شدن، ترک را آب‌بند می‌کنند.

- پلی‌یورتان: در تماس با آب، منبسط شده و ترک را پر می‌کند. مناسب برای ترک‌های فعال و مرطوب.
  - مزایا: قابلیت تزریق به ترک‌های ریز، واکنش با آب و ایجاد فوم، انعطاف‌پذیری.
  - معایب: نیاز به تجهیزات خاص، عدم ترمیم سازه‌ای ترک، هزینه بالا.
- اپوکسی: به صورت مایع تزریق شده و پس از سخت شدن، ترک را به صورت سازه‌ای ترمیم می‌کند و آب‌بند می‌شود. مناسب برای ترک‌های خشک و غیرفعال.
  - مزایا: ترمیم سازه‌ای ترک، مقاومت فشاری بالا، چسبندگی عالی.
  - معایب: عدم قابلیت تزریق در حضور آب زیاد، شکنندگی پس از سخت شدن.
پلاگ‌های هیدرولیکی (Hydraulic Plugs):

برای متوقف کردن سریع نشت‌های شدید و فعال آب استفاده می‌شوند. این مواد پودری در تماس با آب به سرعت سخت می‌شوند و نشت را مسدود می‌کنند.

- مزایا: توقف سریع نشت آب، قابلیت استفاده در حضور آب فعال.
- معایب: راه حلی موقت، عدم ارائه آب بندی بلندمدت برای کل سطح.

3. واتر استاپ (Waterstop)

واتر استاپ‌ها نوارهای لاستیکی یا PVC هستند که در درزهای اجرایی و انبساطی بتن نصب می‌شوند تا از نشت آب جلوگیری کنند. گاها در آب بندی دیوار زیرزمین مشاهده شده است که استفاده از این ابزار مهم را بی اهمیت شمرده شده است.

مزایا: جلوگیری مؤثر از نشت از درزها، تنوع در ابعاد و جنس.
معایب: نیاز به نصب دقیق و صحیح در حین بتن‌ریزی، در صورت نصب نادرست یا آسیب دیدن، می‌تواند خود به منبع نشت تبدیل شود.

استانداردهای اجرایی آب بندی دیوار حائل بتنی

رعایت استانداردها و اصول اجرایی صحیح، نقش کلیدی در موفقیت پروژه‌های آب بندی دیوارهای حائل دارد:

آماده‌سازی سطح :
- سطح بتن باید کاملاً تمیز، عاری از هرگونه گرد و غبار، چربی، رنگ، مواد سست و آلودگی باشد.
- در صورت وجود بتن‌های سست یا معیوب، باید تخریب و با ملات ترمیمی مناسب بازسازی شوند.
- پستی و بلندی‌های سطح باید تسطیح و ناهمواری‌ها با بتونه‌های مناسب برطرف شوند.
- گوشه‌ها و کنج‌ها باید به صورت پخ یا ماهیچه‌کشی شوند تا از تجمع تنش و آسیب به لایه آب‌بند جلوگیری شود.
ترمیم ترک‌ها و درزها:
- تمام ترک‌ها و درزها قبل از اعمال سیستم ایزولاسیون اصلی باید به طور کامل ترمیم و آب‌بند شوند. (با استفاده از روش تزریق رزین یا پلاگ‌های هیدرولیکی بسته به نوع و وضعیت ترک).
- درزهای اجرایی و انبساطی باید به دقت بازبینی و در صورت لزوم، واتر استاپ‌های آنها بررسی یا ترمیم شوند.
انتخاب صحیح متریال برای آب بندی دیوار حائل بتنی:
- نوع متریال آب بندی دیوار زیرزمین باید بر اساس شرایط پروژه (دسترسی، میزان فشار آب، نوع خاک، دما، بودجه و…) انتخاب شود.
- استفاده از متریال‌های با کیفیت و دارای استانداردهای لازم برای آب بندی دیوار زیرزمین از اهمیت بالایی برخوردار است.
رعایت نکات اجرایی خاص هر متریال در آب بندی دیوار حائل بتنی:
- ممبران‌های ورقی: نیاز به پرایمر مناسب، همپوشانی صحیح لبه‌ها، جوشکاری یا چسباندن دقیق، و لایه محافظ روی آن.
- غشاهای مایع: رعایت ضخامت لایه، زمان خشک شدن بین لایه‌ها، دمای مناسب اجرا.
- پوشش‌های سیمانی: رعایت نسبت اختلاط آب به پودر، زمان Pot Life، عمل‌آوری (Curing) مناسب.
- تزریق رزین: نیاز به تجهیزات تزریق دقیق، کنترل فشار و حجم تزریق، شناسایی مسیرهای نشت.
زهکشی:
- ایجاد یک سیستم زهکشی مؤثر در پشت دیوار حائل (سمت مثبت) برای کاهش فشار هیدرواستاتیکی و هدایت آب به فاضلاب یا چاه جذبی ضروری است.
- استفاده از ژئوتکستایل برای جلوگیری از گرفتگی لوله‌های زهکش.
تست ایزولاسیون :
- پس از اجرای عملیات آب بندی ، در صورت امکان باید تست آب بندی (مانند تست غرقابی) برای اطمینان از عملکرد صحیح سیستم انجام شود.
کنترل کیفیت و نظارت:
- نظارت مستمر بر مراحل اجرا توسط کارشناسان ذی‌صلاح برای اطمینان از رعایت استانداردهای فنی و کیفیت کار.

برای مشاوره رایگان و یا تامین محصولات فقط یک کلیک با ما فاصله دارید
تماس:	واتزاپ:	اینستاگرام:

آب بندی دیوار حائل بتنی

چالش‌ها، روش‌ها و راهکارهای جامع

مشکلات ناشی از عدم آب بندی دیوار حائل بتنی

افزایش هزینه‌های نگهداری و تعمیرات:

انواع و دلایل نشتی دیوار حائل بتنی

1. ترک‌ها (Cracks)

2. درزهای اجرایی (Construction Joints)

3. درزهای انبساطی (Expansion Joints)

4. نفوذ آب از اطراف لوله‌ها و تأسیسات (Pipe Penetrations)

5. بتن متخلخل یا کرمو (Porous or Honeycombed Concrete)

6. فشار هیدرواستاتیکی (Hydrostatic Pressure)

روش‌ها و متریال مورد نیاز برای آب بندی دیوار حائل بتنی

1. آب بندی از سمت مثبت (Positive Side Waterproofing)

مزایا:

معایب:

متریال و روش‌های آب بندی دیوار حائل بتنی:

غشاهای آب‌بند پلیمری (Polymeric Waterproofing Membranes):

ممبران‌های بیتومنی اصلاح شده (Modified Bituminous Membranes):

غشاهای PVC یا TPO:

غشاهای مایع (Liquid Applied Membranes):

ژئوممبران‌ها و ژئوتکستایل‌ها (Geomembranes & Geotextiles):

سیستم‌های زهکشی (Drainage Systems):

2. آب بندی از سمت منفی (Negative Side Waterproofing)

مزایا:

معایب:

پوشش‌های سیمانی-پلیمری (Cementitious Polymer Modified Coatings):

تزریق رزین (Resin Injection):

پلاگ‌های هیدرولیکی (Hydraulic Plugs):

3. واتر استاپ (Waterstop)

استانداردهای اجرایی آب بندی دیوار حائل بتنی

آماده‌سازی سطح :

ترمیم ترک‌ها و درزها:

انتخاب صحیح متریال برای آب بندی دیوار حائل بتنی:

رعایت نکات اجرایی خاص هر متریال در آب بندی دیوار حائل بتنی:

زهکشی:

تست ایزولاسیون :

کنترل کیفیت و نظارت:

آب بندی دیوار بتنی

آب بندی دیوار حائل بتنی